Αυτές τις μέρες είχα γενέθλια. Συνήθως μου αρέσει να περνάω πολύ ήρεμα. Λίγοι φίλοι σπίτι, άφθονη τεκίλα, πίτσα και ότι άλλο τραβάει η όρεξή μας. Αυτή την χρονιά δεν το οργανώσαμε ακόμα και έτσι είπαμε με δυο φίλες μου να πάμε σε ένα μπαράκι να πιούμε και να τα πούμε!
Δεν ξέρω αν θα βρεθούν και άλλοι που συμπάσχουν αλλά με τους φίλους μου πάντα όταν βγαίνουμε και πίνουμε "λιγάκι" συνήθως πάντα προκύπτει κάποια ιστορία μετά που κρατάει και την λέμε για καιρό!
Αφού είχε πάει η ώρα περίπου 2 μιας και ήταν καθημερινή είπαμε να μην ξημερωθούμε και ξεκινήσαμε για το δρόμο της επιστροφής. Ολα είχαν κυλήσει υπερβολικά ήρεμα μέχρι τώρα και κάτι με έτρωγε! Λεω δεν μπορεί να περάσει τόσο ήρεμα αυτή η βραδυά. Πρέπει να κάνουμε κάτι να μας μείνει.
Γενικά φημίζομαι για την τάση μου να με έλκυει το παράξενο. Είναι μια μορφή βίτσιου και αυτό νομίζω. Με συναρπάζει ότι είναι λίγο παράνομο, λίγο περιθωριακό. Δεν ξέρω με πιάνει μια περιέργεια να μάθω περισσότερα! Κυρίως με τους ανθρώπους... Δεν το κάνω από κακία ή για να τους κοροιδέψω. Μου αρέσει να ακούω ιστορίες και να μαθαίνω πως ζουν άνθρωποι που δεν συμπεριλαμβάνονται στο μέσο όρο.. που έχουν μια ιδιαίτερη καθημερινότητα. Κατά καιρούς μου αρεσει να μιλαώ μαζί τους. Οι φίλοι μου με κοριδεύουν γιατί όποτε πάμε για πλάκα σε ένα στριπτιζάδικό ξέρουν ότι εγώ πάντα θα καταλήξω σε μια άκρη με μερικές κοπέλες να μου λένε την ιστορία της ζωής τους! Διάφορα.. πως ξεκίνησαν, πως έφτασαν εκεί, τι σκέφτονται, τι θέλουν να κάνουν! Μου αρέσει να τα ακούω.. Με συναρπάζει κατά καποιο τρόπο τι σκέφτονται οι άνθρωποι.. ειδικά όσοι επιλέγουν να κάνουν πάντα κάτι αμφιλεγόμενο... Τι να πεις ο καθένας με την λόξα του.
Εκανα αυτή την εισαγωγή για να καταλήξω στην ακόλουθη ιστορία...
Γυρνούσαμε λοιπόν από την παραλιακή και είχα πάρα πολύ καιρό να περάσω από εκεί! Είδα λοιπόν με έκπληξη να κάνουν πιάτσα αρκετές γυναίκες και κορίτσια.. Κάτι με έπιασε. Το μάτι μου έπεσε πάνω σε μια ξανθιά γυναίκα προχωρημένης ηλικίας. Είχε πλούσιο στήθος και πλατινέ μαλλί. Μια φούστα ίσα που κάλυπτε το κώλο της και πηγαινοερχόταν σε κάτι πανύψηλα τακούνια που δεν φαίνονταν καθόλου βολικά!. Αυτό το κραυγαλέο θέαμα πάντα μου φέρνει στεναχώρια. Ξαφνικά έτσι που την είδα μου θύμησε την μαντάμ από τα κόκκινα φανάρια για όσους έχουν δει την ταινία!! Ηθελα να σταματήσω να της μιλήσω.
Λέω στην φίλη μου κάνε δεξιά!. Με κοιτάει με ύφος που έλεγε δεν "πιστεύω να θέλεις να καθήσουμε εδώ τώρα! "... Αλλά σταματήσαμε τελικά! Στις δυο το πρωί και με λίγη τεκίλα παραπάνω όλα τα βλέπεις αλλιώς!
Με το που πλησιάζουμε η πρώτη κουβέντα της ας την πούμε Ελένη ήταν :
- Κορίτσια δεν κάνω λεσβιακό!
Εμείς που έτσι κι αλλιώς κακαρίζαμε χωρίς ιδιαίτερο λόγο μας έπιασαν τα γέλια. Της λέω έλα αν θέλεις να πιούμε μια μπύρα και σε γυρίζουμε. Στην αρχή είπε όχι γιατί έπρεπε να δουλέψει. Μετά της δώσαμε 20 ευρώ και μας χάρισε λίγο από το χρόνο της!
Είπαμε διάφορα. Οπως αποδέικτηκτε ήταν ελληνίδα και η κουβέντα μας παραήταν φυσιολογική. Καμιά φορά οι πιο απλοί άνθρωποι σε εκπλήσουν με την ειλικρίνια τους.Νομίζω αυτό είναι που με γοητέυει. Μας είπε ότι παίρνει 50 ευρώ στο αυτοκίνητο και 70 στο ξενοδοχείο που είναι πιο κάτω.( Αν έλεγε αλήθεια) .
Η αστυνομία περνάει λέει κάθε μέρα αλλά αν σε έχουν πιάσει ήδη , εντάξει δεν σταματάνε.. Κοιτάνε αν υπάρχει καμία καινούργια να πάρουνε! Απίστευτο.
Τη ρώτησα αν δουλεύει μόνη της ή αν την περιμένει κάποιος που την προστατέυει και καλά ή κάτι τέτοιο! Συμφωνα με τα λεγόμενα της δεν έχει κάποιον πάνω από το κεφάλι της.
Είπαμε και διάφορα που θα τα κρατήσω για εμάς. Μετά την γυρίσαμε. Ολο αυτό μου άφησε μια αίσθηση στεναχώριας δεν ξέρω γιατί. Χοντρικά και οι δύο το ίδιο πράγμα κάνουμε αλλά δεν θα ήθελα να είμαι στην θέση της. Μου έκανε εντύπωση που μου είπε ότι προτιμάει να πηγαίνουν στο αμάξι παρότι είναι λιγότερα τα χρήματα για να μπορεί να φεύγει κατευθείαν και να μην χρειάζεται να τους μιλάει μετά! Κάποια στιγμή περνούσαν κάποιοι μεθυσμένοι μάλλον και την φώναζαν γιαγιά. Εγω δεν ξέρω είχε αρχίσει να με πιάνει μια στεναχώρια και ήθελα να φύγω πλέον.
Μια ώρα πιο μετά ξαπλωμένη στο κρεβάτι μου γυρνούσε στο μυαλό η κουβέντα μας και σκεφτόμουν πόσο διαφορετικά είναι τα ίδια πράγματα από άλλο πρίσμα..Για εμένα αυτό έμοιαζε δυστυχία... εκείνη βέβαια δεν έμοιαζε καθόλου δυσυχισμένη. Ο καθένας ξέρει την αλήθεια του όμως είτε την λεει είτε όχι. Ποια είμαι εγώ να έχω άποψη? Τουλάχιστον η κάθε κοπέλα ότι κάνει να μπορεί να το επιλέγει μόνη της και να μην εξαναγκάζεται σε αυτό. Αυτό έχει σημασία για εμένα! ... Οπως βιάστηκε να μου πει από μόνη της δεν ντρέπεται για κάτι...
Δεν ξέρω αν θα βρεθούν και άλλοι που συμπάσχουν αλλά με τους φίλους μου πάντα όταν βγαίνουμε και πίνουμε "λιγάκι" συνήθως πάντα προκύπτει κάποια ιστορία μετά που κρατάει και την λέμε για καιρό!
Αφού είχε πάει η ώρα περίπου 2 μιας και ήταν καθημερινή είπαμε να μην ξημερωθούμε και ξεκινήσαμε για το δρόμο της επιστροφής. Ολα είχαν κυλήσει υπερβολικά ήρεμα μέχρι τώρα και κάτι με έτρωγε! Λεω δεν μπορεί να περάσει τόσο ήρεμα αυτή η βραδυά. Πρέπει να κάνουμε κάτι να μας μείνει.
Γενικά φημίζομαι για την τάση μου να με έλκυει το παράξενο. Είναι μια μορφή βίτσιου και αυτό νομίζω. Με συναρπάζει ότι είναι λίγο παράνομο, λίγο περιθωριακό. Δεν ξέρω με πιάνει μια περιέργεια να μάθω περισσότερα! Κυρίως με τους ανθρώπους... Δεν το κάνω από κακία ή για να τους κοροιδέψω. Μου αρέσει να ακούω ιστορίες και να μαθαίνω πως ζουν άνθρωποι που δεν συμπεριλαμβάνονται στο μέσο όρο.. που έχουν μια ιδιαίτερη καθημερινότητα. Κατά καιρούς μου αρεσει να μιλαώ μαζί τους. Οι φίλοι μου με κοριδεύουν γιατί όποτε πάμε για πλάκα σε ένα στριπτιζάδικό ξέρουν ότι εγώ πάντα θα καταλήξω σε μια άκρη με μερικές κοπέλες να μου λένε την ιστορία της ζωής τους! Διάφορα.. πως ξεκίνησαν, πως έφτασαν εκεί, τι σκέφτονται, τι θέλουν να κάνουν! Μου αρέσει να τα ακούω.. Με συναρπάζει κατά καποιο τρόπο τι σκέφτονται οι άνθρωποι.. ειδικά όσοι επιλέγουν να κάνουν πάντα κάτι αμφιλεγόμενο... Τι να πεις ο καθένας με την λόξα του.
Εκανα αυτή την εισαγωγή για να καταλήξω στην ακόλουθη ιστορία...
Γυρνούσαμε λοιπόν από την παραλιακή και είχα πάρα πολύ καιρό να περάσω από εκεί! Είδα λοιπόν με έκπληξη να κάνουν πιάτσα αρκετές γυναίκες και κορίτσια.. Κάτι με έπιασε. Το μάτι μου έπεσε πάνω σε μια ξανθιά γυναίκα προχωρημένης ηλικίας. Είχε πλούσιο στήθος και πλατινέ μαλλί. Μια φούστα ίσα που κάλυπτε το κώλο της και πηγαινοερχόταν σε κάτι πανύψηλα τακούνια που δεν φαίνονταν καθόλου βολικά!. Αυτό το κραυγαλέο θέαμα πάντα μου φέρνει στεναχώρια. Ξαφνικά έτσι που την είδα μου θύμησε την μαντάμ από τα κόκκινα φανάρια για όσους έχουν δει την ταινία!! Ηθελα να σταματήσω να της μιλήσω.
Λέω στην φίλη μου κάνε δεξιά!. Με κοιτάει με ύφος που έλεγε δεν "πιστεύω να θέλεις να καθήσουμε εδώ τώρα! "... Αλλά σταματήσαμε τελικά! Στις δυο το πρωί και με λίγη τεκίλα παραπάνω όλα τα βλέπεις αλλιώς!
Με το που πλησιάζουμε η πρώτη κουβέντα της ας την πούμε Ελένη ήταν :
- Κορίτσια δεν κάνω λεσβιακό!
Εμείς που έτσι κι αλλιώς κακαρίζαμε χωρίς ιδιαίτερο λόγο μας έπιασαν τα γέλια. Της λέω έλα αν θέλεις να πιούμε μια μπύρα και σε γυρίζουμε. Στην αρχή είπε όχι γιατί έπρεπε να δουλέψει. Μετά της δώσαμε 20 ευρώ και μας χάρισε λίγο από το χρόνο της!
Είπαμε διάφορα. Οπως αποδέικτηκτε ήταν ελληνίδα και η κουβέντα μας παραήταν φυσιολογική. Καμιά φορά οι πιο απλοί άνθρωποι σε εκπλήσουν με την ειλικρίνια τους.Νομίζω αυτό είναι που με γοητέυει. Μας είπε ότι παίρνει 50 ευρώ στο αυτοκίνητο και 70 στο ξενοδοχείο που είναι πιο κάτω.( Αν έλεγε αλήθεια) .
Η αστυνομία περνάει λέει κάθε μέρα αλλά αν σε έχουν πιάσει ήδη , εντάξει δεν σταματάνε.. Κοιτάνε αν υπάρχει καμία καινούργια να πάρουνε! Απίστευτο.
Τη ρώτησα αν δουλεύει μόνη της ή αν την περιμένει κάποιος που την προστατέυει και καλά ή κάτι τέτοιο! Συμφωνα με τα λεγόμενα της δεν έχει κάποιον πάνω από το κεφάλι της.
Είπαμε και διάφορα που θα τα κρατήσω για εμάς. Μετά την γυρίσαμε. Ολο αυτό μου άφησε μια αίσθηση στεναχώριας δεν ξέρω γιατί. Χοντρικά και οι δύο το ίδιο πράγμα κάνουμε αλλά δεν θα ήθελα να είμαι στην θέση της. Μου έκανε εντύπωση που μου είπε ότι προτιμάει να πηγαίνουν στο αμάξι παρότι είναι λιγότερα τα χρήματα για να μπορεί να φεύγει κατευθείαν και να μην χρειάζεται να τους μιλάει μετά! Κάποια στιγμή περνούσαν κάποιοι μεθυσμένοι μάλλον και την φώναζαν γιαγιά. Εγω δεν ξέρω είχε αρχίσει να με πιάνει μια στεναχώρια και ήθελα να φύγω πλέον.
Μια ώρα πιο μετά ξαπλωμένη στο κρεβάτι μου γυρνούσε στο μυαλό η κουβέντα μας και σκεφτόμουν πόσο διαφορετικά είναι τα ίδια πράγματα από άλλο πρίσμα..Για εμένα αυτό έμοιαζε δυστυχία... εκείνη βέβαια δεν έμοιαζε καθόλου δυσυχισμένη. Ο καθένας ξέρει την αλήθεια του όμως είτε την λεει είτε όχι. Ποια είμαι εγώ να έχω άποψη? Τουλάχιστον η κάθε κοπέλα ότι κάνει να μπορεί να το επιλέγει μόνη της και να μην εξαναγκάζεται σε αυτό. Αυτό έχει σημασία για εμένα! ... Οπως βιάστηκε να μου πει από μόνη της δεν ντρέπεται για κάτι...

